Featured

რას ზომავს საგანმანათლებლო ტესტირება?

by November 18, 2017
თითქოს უმარტივესი კითხვაა "რას ზომავს ტესტირება?" და მარტივი პასუხიც უნდა ჰქონდეს არა? მარტივი პასუხია, რომ საგანმანათლებლო ტესტების შედეგები ზომავს ცოდნას. თუმცა, როგორც ერთ-ერთი უახლესი კვლევა აჩვენებს, ტესტების შედეგები მნიშვნელოვნად იმ კულტურულ კონტექსტზეც არის დამოკიდებული, რომელშიც ის ტარდება. გარემოს ცვლილებამ შესაძლებელია ტესტირების შედეგებზე იმოქმედოს ისე, რომ მოსწავლეების ცოდნა არ იცვლებოდეს.

საინტერესო ექსპერიმენტი ჩატარდა, რომ დაედგინა, განსხვავდება თუ არა ტესტების მიმართ დამოკიდებულება სხვადასხვა კულტურაში და ხომ არ მოქმედებს ეს დამოკიდებულებები ტესტირების შედეგებზე. სკოლის მოსწავლეების ტესტირება ჩატარდა აშშ და ჩინეთში. ტესტის ჩატარების დღეს, ექსპერიმენტში მონაწილე ერთ ჯგუფს (ერთი აშშ-ში და ერთი ჩინეთში), მოულოდნელად მისცეს ფული და შეპირდნენ, რომ ეს ფული მათ დარჩებოდა, თუ ყველა კითხვაზე სწორ პასუხს გასცემდნენ. მცდარ პასუხზე მათ ფული აკლდებოდათ. 

ექსპერიმენტმა აჩვენა, რომ აშშ-ში, ფულადმა სტიმულმა გააუმჯობესა ტესტების შედეგები, ჩინეთში კი არა. ამერიკელ მოსწავლეებს შორის, ტესტების შედეგების გაუმჯობესება მათ გაუჭირდათ, რომლებსაც წინასწარი მონაცემებით დაბალი ცოდნა ჰქონდათ. საშუალო და მაღალი მოსწრების მოსწავლეების შედეგები კი გაუმჯობესდა. მკვლევართა აზრით, სამოტივაციო სტიმულებზე ჩინელ და ამერიკელ მოსწავლეების რეაქციის განსხვავება გამოწვეული იყო იმით, რომ ჩინელი ბავშვები ამ სტიმულის გარეშეც სერიოზულად უდგებოდნენ ტესტირებას, აშშ-ში კი შედარებით უფრო ნაკლებად.

კვლევის მონაცემებზე დაყრდნობით, ავტორებმა გააკეთეს  იმის სიმულირება, რა მოხდებოდა საერთაშორისო შეფასება PISA 2012-ში მონაწილეობისას ამერიკელ ბავშვებს რომ მაღალი მოტივაცია ჰქონოდათ. ასეთ შემთხვევაში, საერთაშორისო რანჟირებაში 65 მონაწილე ქვეყანას შორის, აშშ 36-ე ადგილის ნაცვლად, მე-19-ეს დაიკავებდა. სხვაგვარად რომ ვთქვათ, ჩაითვლებოდა, რომ აშშ საუკეთესო ერთ მესამედში შედის და არა საშუალო შედეგების მქონე ქვეყნებში. 

როდესაც საერთაშორისო შედარებითი შეფასებები ტესტირებების საფუძველზე ტარდება, შესაძლებელია მკვლევარები და პოლიტიკოსები შეცდომას უშვებენ, როდესაც ამ ტესტირების მონაცემებზე დაყრდნობით ერთი ქვეყნის განათლების (ცოდნის) დონეს მეორესას ადარებენ. თუ ერთ ქვეყანაში უფრო სერიოზულად, უფრო მეტი მონდომებით უდგებიან ტესტებს, ვიდრე მეორეში, მაშინ შესაძლოა საერთაშორისო კვლევებში (PISA, PIRLS, TIMSS, SAMEQ და სხვ.) განსხვავება არა იმდენად განათლების ხარისხს შორის განსხვავებას აჩვენებდეს, არამედ განათლებაში არსებული მონიტორინგის სისტემებისადმი მოსწავლეების დამოკიდებულებასაც. 

კვლევის შესახებ შეგიძლიათ წაიკითხოთ ამ სტატიაში http://www.nber.org/papers/w24004.pdf

სკოლა და პოლიტიკა, გაგდებიდან გარიყვამდე.

by October 26, 2017
გუშინ სკოლის ყოფილ დირექტორს ველაპარაკე, რომელსაც დიდი ხანია ვაკვირდები. უამრავი მიღწევა ჰქონდა თავის სოფლის სკოლაში. ჩამოყავდა ამერიკელები, ფრანგები, ასწავლიდა ბავშვებს სოფლის მეურნეობას, ყიდდნენ ერთად პროდუქციას, არემონტებდა სკოლას, თარგმნიდა სახელმძღვანელოებს, აფუძნებდა ასოციაციებს, გავლილი ჰქონდა საერთაშორისო ორგანიზაციების ტრენინგები, მოგზაურობდა საზღვარგარეთ და ჩამოქონდა იქიდან იდეები და ფინანსური რესურსები, ბავშვები მონაწილეობდნენ ლიტერატურულ კონკურსებში, სკოლებს შორის გაცვლებში.

2011 წელს გაუშვეს სკოლიდან. ნაციონალური მოძრაობის დავალებით სუს-მა მოთხოვა მასწავლებლების სკოლიდან გაგდება, იმიტომ რომ მათი ქმრები ერთხელ ოპოზიციური პარტიის შეკრებაზე იყვნენ. დირექტორს მოთხოვეს, რომ ეს გადაწყვეტილება თავის თავზე აეღო და პარტიის დავალებები საიდუმლოდ შეენახა. 

შემდეგ, თავისი მოადგილის გაშვება და ნაციონალური მოძრაობის ფავორიტის მის ადგილას დანიშვნა მოთხოვეს. დამატებით, დაავალეს სამეურვეო საბჭოს წევრების პოლიტიკური ნიშნით შერჩევა.

კიდევ რამდენიმე სხვა მსგავსი რამე დაავალეს და ყველა ჯერზე ღირსეული ადამიანის ღირსეული უარი მიიღეს. ამის შემდეგ შარი მოსდეს უმნიშვნელო ფინანსურ დარღვევაზე და დაჭერის მუქარით გაათავისუფლეს სკოლიდან.

ეცადა ეს ადამიანი სკოლაში დაბრუნებას 2012 წლის შემდეგ, მაგრამ არ მიუშვეს. ჰოდა დღეს ეს გამოცდილი, ჭკვიანი, საქმიანი და ღირსეული ადამიანი დაკავებულია ტურისტების მომსახურებით.

ერთი დანაშაულია, რომ გვყავდა მთავრობა, რომელმაც ეს ადამიანი დააშინა, დაამცირა და განათლების სისტემიდან განდევნა. მეორე დანაშაული კი ის, რომ არც ახლანდელი მთავრობა ზრუნავს, რომ პროფესიონალების სისტემაში მოიზიდვაზე, მათი გარიყვის ნაცვლად.

უსამართლობის გარდა, ამ პოლიტიკის პრაქტიკული უარყოფითი შედეგი ის არის, რომ სკოლის მართვაში ჩართვა არც ისე ბევრ ადამიანს სურს. ამის ნათელი შედეგია ის, რომ 2014 წლის სკოლის დირექტორების არჩევნებისას სკოლების 80%-ში, სამი კანდიდატის ნაცვლად მხოლოდ ერთი წარედგინათ "ასარჩევად". ეს კი იმის შესაძლებლობას ამცირებს, რომ სკოლების განვითარებაში საუკეთესოდ მომზადებული, მოტივირებული, ღირსეული ადამიანები ჩაერთონ.


ლადო აფხაზავა - მასწავლებლის ეროვნული ჯილდოს მფლობელი

by October 05, 2017
ლადო აფხაზავა მასწავლებლის ეროვნული ჯილდოს მფლობელია. მიხარია, და ვულოცავ, რადგან ის არის კარგი მოქალაქე, საუკეთესო პედაგოგიური უნარების და ინტუიციის მატარებელი ადამიანი.
მას ჯერ კიდევ 2009 წლიდან ვცემ პატივს, რადგან როგორც აი ამ, მაშინდელ სიუჟეტში ნახავთ, მას შეუძლია ბავშვების კეთილდღეობისთვის საკუთარ კომფორტზე უარი თქვას.





მასწავლებლის ეროვნული ჯილდო წელს პირველად გაიცა. ამ დაჯილდოებას კარგი პოტენციალი აქვს, რომ მასწავლებლების პროფესიის პოპულარიზაციას შეუწყოს ხელი. მეტი ამ ჯილდოს შესახებ, შეგიძლიათ იხილოთ აქ.

განათლების სისტემის ბიუჯეტი - 2017

by September 22, 2017
საქართველოს განათლების სისტემის 2017 წლის სახელმწიფო ბიუჯეტი შეადგენს 1,116,165,000 ლარს. 

ფოტოზე მოცემულია ამ ბიუჯეტის დაყოფა სხვადასხვა საფეხურისა და პროგრამის მიხედვით. მონაცემების წყარო შეგიძლიათ იხილოთ ამ ბმულზე.


რატომ ვაშლი?

by August 12, 2017
როგორ შეიძლება ავხსნათ ერთი შეხედვით არაპოპულარული, თითქოს უპერსპექტივო პოლიტიკური გადაწყვეტილება? გააზრებისთვის მნიშვნელოვანია გადაწყვეტილების მიღების მოტივაციის მრავალი პერსპექტივიდან ახსნა. უნდა დავსვათ კითხვა, ვინ რჩება მოგებული ამ პოლიტიკიდან, ვინ იქნება წაგებული, რა ინტერესები დგას გადაწყვეტილების უკან? ამ კითხვებზე საპასუხოდ კი, მნიშვნელოვანია მსგავსი პრეცედენტების შესახებ ცოდნა. მინდა ერთი გამოცდილების შესახებ გიამბოთ, რომელიც შეიძლება ერთ-ერთი პერსპექტივის გააზრებაში დაგეხმაროთ.

განათლების სამინისტროში ვმუშაობდი. დამირეკა ერთ-ერთმა თანამდებობის პირმა და მომიყვა, რომ გამოჩნდა ქართველი ბიზნესმენი, რომელიც პატრიოტული მოსაზრებების გამო მილიონი ლარის განათლების სისტემაში დახარჯვაზე ფიქრობდა. მთხოვა დავკავშირებოდი, შევხვედროდი და გამერკვია საქმის ვითარება.

ტელეფონზე მართლაც მოტივირებული ადამიანის შთაბეჭდილება დატოვა. შეხვედრის შეთავაზებაზე მოიბოდიშა, რომ იმავე დღეს ამას ვერ მოასწრებდა და მეორე დღეს მოვიდოდა. ცხადია დაუყონებლივ შეხვედრა არც მიფიქრია. ჩემი წარმოდგენით, მეცენატი მილიონი ლარის რაიმე საზოგადო საქმეში ჩადებას რომ მოინდომებს, ასეთ უპატივცემულობას და მოუთმენლობას მხოლოდ მნიშვნელოვანი იდეის გამო მოითმენდა. 

დარწმუნების ის ხერხები, რომელსაც ეს ადამიანი იყენებდა, უცხო და უცნაური იყო. მაგალითად, მაჩვენა რუსეთის ერთ-ერთ ქალაქის მუნიციპალიტეტის გაცემული ცნობა, რომელიც ადასტურებდა, რომ ის მილიონერი იყო. ასეთი საბუთი თუ რომელიმე ქვეყანაში გაიცემოდა, პირველად მაშინ გავიგე.

საკუთარი ფინანსურ შესაძლებლობების შესახებ ეჭვები რომ გამიფანტა, მოსაუბრე თავისი იდეის რაციონალურობაში დარწმუნებასაც შეუდგა. მისი პროექტით, ყველა ბავშვი თუ დილით რამდენიმე გრამ ბადაგს, დიახ, ყურძნის წვენს თუ დალევდა, მნიშვნელოვნად გაუმჯობესებოდა ქვეყანაში სწავლის შედეგები. მისი მონაყოლით, მას უკვე ჰქონდა ჩატარებული ამ ეფექტის დამადასტურებული ექსპერიმენტი იმავე რუსულ ქალაქში, რომელსაც უკვე მისი საბუთებიდან ვიცნობდი.

ჩემს მოსაუბრეს სხვა მიმართულებითაც ჰქონდა ჩატარებული ფრიად საინტერესო ექსპერიმენტი. საქართველოს სხვადასხვა ქალაქში, მისი მონაყოლის მიხედვით, მან ახალგაზრდებს სამი შემადგენლობის ყავა დაალევინა: უშაქრო, შაქრით და ბადაგით შეზავებული. მისი მტკიცებით, ბადაგს ყველაზე მეტი მოწონება შეხვდა. ექსპერიმენტი საკმაოდ პროფესიონალურად ჰქონდა დაგეგმილი. მონაწილეებმა არ იცოდნენ, რა შემადგენლობის ყავას სვამდნენ. მონაცემებიც სტატისტიკურად დამუშავებული ჰქონდა. შესაბამისად ბადაგი არა მხოლოდ სასარგებლო, არამედ გემრიელიც გამოდიოდა.

მესამე არგუმენტი ბადაგის სკოლაში შეტანის ტექნოლოგიას ეხებოდა. მას შემუშავებული ჰქონდა სპეციალური, დაახლოებით სიგარეტის ღერის ფორმის და ზომის ფორმის მცირე კონტეინერი, რომელშიც ბადაგს ჩაასხამდა. ამ ინოვაციური და კომპაქტური მეთოდით სკოლებში ბადაგის დისტრიბუცია უნდა გაადვილებულიყო. სრული დამაჯერებლობისთვის, მუშა პროტოტიპიც კი მოტანილი ჰქონდა.

დამატებით, პედაგოგიური, გემოვნებისა და ტექნოლოგიური არგუმენტების გარდა, ის სოციალური და ეკონომიკური შედეგებით იყო მოტივირებული. მისი პროექტი ყურძნის გასაღების პრობლემების მოგვარებასაც უნდა დახმარებოდა, გლეხობისთვის ახალი გასაღების ბაზრის შექმნის გზით. გლეხების სოციალური პრობლემები შემცირდებოდა, ეკონომიკის ზრდა კი დაჩქარდებოდა.

ამ არგუმენტების მოსმენის შემდეგ, რჩებოდა მნიშვნელოვანი კითხვა იმის შესახებ, თუ რას მოიმოქმედებდა თვითონ და რას ელოდა ის განათლების სამინისტროსაგან? გაირკვა, რომ პირადად სახელმწიფოს, ფულის ბადაგის წარმოების და დისტრიბუციის განვითარებაში ჩადებას პირდებოდა. სანაცვლოდ, სახელმწიფოსგან მისი პროდუქტის რეალიზებაში დახმარებას ელოდა. სამინისტროს ან ცენტრალური ბიუჯეტიდან უნდა შეესყიდა მისგან ბადაგი, ან დაევალდებულებინა სკოლები, რომ თითოეული მოსწავლისთვის საკუთარი ბიუჯეტიდან დღეში ერთი ყლუპი ბადაგი შეეძინა.

ეს საუბარი დაახლოებით ათი წლის წინ შედგა. რადგან მსგავსი "საგანმანათლებლო" პროექტის შესახებ სავარაუდოდ ჯერ არ გსმენიათ, ალბათ მიხვდით, რომ განათლების სამინისტროსთვის ამგვარი შემოთავაზება მაშინ არ იყო საინტერესო. იმედი მაქვს, რომ დამატებით, ამ გამოცდილების გაცნობით უფრო მეტი იცით, თუ როგორ შეიძლება ეკონომიკური ინტერესის ლობირებით უპერსპექტივო და არაპოპულარული გადაწყვეტილება აიხსნას, რომლის არსიც შემდეგშია: განათლების სამინისტრომ, თითქოს ჯანსაღი კვების ჩვევების განვითარებისთის, 300,000-400,000 ლარი უნდა დახარჯოს, რაღაც პერიოდში, მოსწავლეების დაახლოებით 10%-ისთვის კვირაში ერთი ვაშლის სკოლაში მისაწოდებლად. 

განათლების მინისტრი რომ ვიყო და ზედმეტი 400 000 ლარი მქონდეს

by August 12, 2017


  1. საშუალოდ ასი სკოლის ბიბლიოთეკას 4 000 ლარის ღირებულების წიგნებით მოვამარაგებდი;
  2. საშუალოდ 20 სკოლას 20 000 ლარის კომპუტერულ ტექნიკას განვუახლებდი;
  3. მინიმუმ 50 სკოლას 8 000 ლარით წავახალისებდი რათა მასწავლებლებისათვის   სასიამოვნო გარემო და ადამიანური ღირსების შესაფერისი სამუშაო ოთახი (ე.წ. სამასწავლებლო) მოეწყოთ.
  4. მინიმუმ რამდენიმე მაღალმთიანი სკოლისათვის მაღალსიჩქარიანი ინტერნეტის მიწოდების საკითხებზე ვიმუშავებდი;
  5. დავაფინანსებდი პროექტებს სკოლებისათვის (მასწავლებლების, დირექტორების, მოსაწავლეებისა და მშობლების მიერ ინიცირებულს), რომლებიც მინიმუმ ერთი არსებითი და კონკრეტული პრობლემის გადაჭრას დაისახავდა მიზნად;
  6. დავაფინანსებდი რამდენი ასეული სოციალურად დაუცველი მოსწავლეებისათვის საზაფხულო ბანაკს, სადაც მოსწავლეებს იმ კომპეტენციების გაძლიერებაში დაეხმარებოდნენ, რაც სკოლაში ვერ შეძლეს;
  7. მინიმუმ რამდენიმე ათეული მასწავლებლისთვის დირექტორისათვის საზღვარგარეთ კვალიფიკაციის ამაღლების პროგრამას დავაფინანსებდი;
  8. მაღალმთიან რეგიონებში ახალგაზრდა მასწავლებლების დასაქმების ინიციატივას წავახალისებდი (ან ასეთი მასწავლებლის არარსებობის შემთხვევაში მათ მოძიებაზე ან არსებული კადრის გადამზადებაზე ვიმუშავებდი);
  9. მაღალმთიან და მცირეკონტიგენტიან სკოლებში სპეც. მასწავლებლების მუშაობას გავაძლიერებდი;
  10. რეგიონებში მინიმუმ რამდენიმე ათეულ  სკოლაში სპეციალური საგანმანათლებლო საჭიროებების მქონე მოსწავლეთათვის სპეციალური რესურსებით აღჭურვილ ოთახებს მოვაწყობდი;
  11. არაქართულენოვან სკოლებში ახალგაზრდა მასწავლებლების კონტიგენტს მინიმუმ 40 მასწავლებლით გავზრდიდი და მათ მუშაობას წავახალისებდი;
  12. არაქართულეონოვან სკოლებში მოსწავლეთა სამოქალაქო აქტვობის გაზრდის მიზნით სათემო პროექტებს დავაფინანსებდი;
  13. არაქართულენოვან სკოლებში ვიმუშავებდი მოსწავლეებთან რომ გააცნობიერონ, რატომ არის საჭირო ქართული ენის კარგად ცოდნა. 


მაგრამ იმ შემთხვევაში თუ შემოდგომა ახლოვდება, ხოლო საქართველოს მთავრობას ვერ ეხმარება გლეხებს მოსავლის რეალიზაციაში, ჭრაჭუნა ფერადი ქაღალდით შევფუთავდი ამ თემას, დავაწერდი „ჯანსაღი კვება“ და ყველა სკოლას სადაც 1000-ზე მეტი ბავშვი სწავლობს, კვირაში ერთხელ დავურიგებდი ვაშლებს, თითო ცალს ყველა მოსაწავლისათვის. ამით წინასაარჩევნოდ ყველა ვიხეირებთ! აბა  კიდევ ხომ არ ვნახავთ კადრებს თუ როგორ ატანს გამწარებული გლეხი მთელი წლის მოსავალს მდინარეს?
რა თქმა უნდა, ამ შემთხვევაში წინასწარ ვიცი,  რომ იმ სკოლებში სადაც ამ საკრალურ ციფრზე ნაკლები მოსწავლეები არიან ვაშლები არ უყვართ, ან უბრალოდ საკუთარიც ბევრი აქვთ. კარგი იქნებოდა ჩემი პოზიცია კვლევებითაც გამემყარებინა. მაგალითად აღმენიშნა „ბრიტანელი მეცნიერების“ მიერ დადგენილი ფაქტი, რომ ქართულ სკოლებში (განსაკუთრებით მაღალკონტიგენტიან სკოლებში) რაღაც სასწაულის წყალობით კვირაში ერთი ცალი ვაშლი უწყობს ხელს მოსწავლეებში სწორი კვებისა და ჯანსაღი ცხოვრების წესის პროპაგანდას. 2030 წელს კი სწორედ ამ სამოთხის ვაშლების წყალობით აღზრდილი ათლეტური, ფიზიკურად ჯანსაღი და კერკეტი თაობა დამაფასებდა, ყველა დაინახავდა როგორ ვღვრიდი ცრემლსა და ოფლს ქართული ზღაპრების ანალიზში, შემდეგ აქედან ამოღებული არქეტიპების განათლების სისტემასთან შერწყმაში და ესეც რომ არ ვიკმარე  ბერძნული მითოლოგიის განხეთქილების ვაშლი ქართველი მოსწავლეებისათვის უკვდავების ოქროს ვაშლად ვაქციე!

In vino veritas! ღვინოშია ჭეშმარიტება კი არადა , In  malo veritas!

საფერე - სადაც განათლებას გემო აქვს

by July 01, 2017
დღეს კიდევ ერთხელ გავხდი იმის მოწმე, თუ რატომ არის მნიშვნელოვანი, რომ განათლების ღირებულება გადავიაზროთ.
ქუთაისში, გალაკტიონ ტაბიძის ქუჩაზე ღვინის ბარ, საფერეში აღმოვჩნდი. აღმოჩნდა, რომ ზუსტად ამ დროს, აქ ბაია და გვანცა აბულაძეები გაგვასინჯებენ ღვინოს, რომელიც, სოფელ ობჩაში, საკუთარი და მათი ოჯახის სხვა წევრების ხელითაა დაწურული. ღვინის წარმოებაში რომ არიან ჩართულები არ არის ამ ადამიანების ერთადერთი ღირსება. 

ამ ახალგაზრდებს, 24 და 22 წლის ადამიანებს, გაცილებით მეტი ცოდნა აქვთ ვიდრე მათ ტიპიურ თანატოლს. უფრო მეტიც, განსხვავებით უამრავი ადამიანისგან, რომლებსაც თითქოს კარგი განათლება აქვთ, იციან, რა აინტერესებთ, რა უყვართ და აქვთ უმნიშვნელოვანესი რამ, რაც განასხვავებს ჩვენი უმრავლესობისგან - აქვთ ცოდნა, რომელიც ერთი მხრივ პირად გამოცდილების, მეორე მხრივ პროფესიული ცოდნის, მესამე მხრივ ტრადიციის და რაც მთავარია საკუთარი გამოცდილების რეფლექსიის საფუძველზეა შექმნილი. 
დღევანდელი დღის მასპინძელი, გიორგი მშვენიერაძეა. გიორგის როგორც იურისტს და საზოგადოების განვითარებისთვის მომართულ ადამიანს ვიცნობ. გარდა იმისა, რომ ცდილობს სამართლებრივი სისტემა დახვეწოს, ის ასევე ავრცელებს ცოდნას საქართველოში საზოგადოებრივი აზრის განვითარების შესახებ. 


გიორგიმ აგვიხსნა ყურძნის ჯიშები და იმერული ღვინის დაყენების თავისებურებები. საფერეშიც უამრავი დეტალი აქვს ჭკვიანურად და გულით გაკეთებული. ყავა, კერძები, ღვინო, ავეჯი და ჭურჭელიც კი მისი ინტელექტუალური და ფიზიკური შრომის შედეგია. დიახ, თეფშებიც კი მისი გაკეთებულია.  
ბაია, გვანცა და გიორგი ამ საღამოს ჩემი საუკეთესო მასწავლებლები იყვნენ. მათ თავად აქვთ საუკეთესო განათლება იმის შესახებ, რასაც მე საფერეში ვსწავლობდი, რადგან თავად ქმნიან ამ ცოდნას, ნაცვლად იმისა, რომ გაიმეორონ, რაც მათ სხვამ მოუთხრო. ვუყურებ მათ და ვფიქრობ, რომ მასწავლებლებს ძალა სწორედ ამის ნაკლებობის გამო აკლიათ. მდიდარი განათლება აძლევს მათ თავისუფლებას, ცხოვრებისეული არჩევანი დიდი პასუხისმგებლობით აკეთონ. ამან კი დღეს მე მომცა შანსი, რომ ცოტათი მეც გამესინჯა მათი ცოდნის გაზიარებისგან მიღებული სიამოვნება.
Simon Janashia. Powered by Blogger.